RAST GELE

Tutkusudur deniz mesleğinden ziyade
Sırdaşı, aşı, sığınağı
Yoldaşıdır boyaları dökülmüş yaşlı tekne
Üstünde sarı muşamba, çıplak ayağı

Ömür tüketmek yosun kokan mavilikte
Sabır örmek boş çıkan ağların ipliğiyle
Dans etmek rüzgarda titreyen dalgalar ile
Yeni gelin gibi süzülen martılar eşliğinde

Yok denizin tablalara sığmayan o eski bereketi
Gidip de dönmemek mi?
Eli boş dönüp de, karısının gözlerini görmek mi?
Daha çok acıtır bilinmez
Yalnızlığa demir atmış yorgun yüreğini

Karaya ayak basmadığı ışıksız gecelerde
Burnunda tüter yolunu gözleyen kundaktaki bebe
Dalyanda geçen saatlerin izi sinmiş gözlerinde
Hep deniz vardır, takılır öteye, daha ötelere

Deniz uyanmadan çıkmak gerekir yeni sefere
Yelken açmak uçsuz bucaksız bilinmeyene
Bir kova su dökülecek peşinden, tez dönsün diye
Yolun açık olsun balıkçı, haydi rast gele

ÇAĞIL ENER

e-mim@mimsanat.com  

Tasarım & Yazılım
webosfer